Het waait hard, klaar om de landvast om de middenbolder te werpen, zie ik de Schip te vroeg achteruitslaan en het wieleffect tegenwerken… Ik vrees het ergste….
Vlug beleg ik de middenbolder, geef ruimte en stap met de achterlandvast af. “Je hebt nog 3 meter voor de boeg, ga maar vooruit”, roep ik naar Jan. Toen wist ook híj dat het schip te snel afgeremd werd. “Jan, kom eens, dit is serieus”, deel ik hem vanaf de steiger mee. De Schip springt aan wal: “wel go…….” De Schip is er kapot van: een 30 cm lang en diep litteken ontsiert het elegante blinkende middenrif van Anna Sophia. “Dit is voor het eerst in 20 jaar……”
Het is zondagmorgen 6 uur, deze 15e mei verlaten we Rota. We zijn geconcentreerd, vol positieve adrenaline en verdringen per direct de onhandige tankmanoeuvre van gisteren, die heel eerlijk vannacht nog wel rondspookte.
Een week lagen we verwaaid in een heerlijke Spaanse ambiance! We leefden in het ritme van de bevolking, leerden Spaanse (tapa-) benamingen van het schoolbord, aten bij de Mexicaan thuis, hadden een gezellige tijd met de crew van de Metaxa (die een dag na ons hier arriveerde) en bestudeerden elke dag het wheather window.
Vandaag schrijven we 15 mei en zal de harde tegenwind geluwd zijn. We kijken halsreikend uit naar (orka-) aanvallingsvrij gebied 120 nm verderop! Opgetogen samen onderweg naar Gibraltar!
Gibraltar
Genietend houden we om de beurt visserspotten, plotter en omgeving in de gaten. Daglicht kruipt door het wolkendek, de zon komt op en hier en daar ontwaren we in de mengeling van licht een visser, de één haalt zijn netten in, de ander sleept ze achter zich aan, de richting lijkt immer willekeurig; prachtig schouwspel. “Kijk aan stuurboord, Marokko”, klinkt het naast me. Donkere hoge schaduwen tekenen zich in een halve cirkel af, het vaste land lijkt binnen bereik…
We lopen hard, gemiddeld 8 knopen! De berekening van stroom tegen en mee lijkt te kloppen, maar stellen we spontaan bij, wanneer we opgetogen de 10,2 knoop aantikken!
De verwachte harde wind (35 knp) bij Tarifa blijft uit, onze ETA is nu ongeveer bekend en besloten wordt contact op te nemen met Marina Alcaidesa (La Linea). We proberen bij hoog water (15.21 uur) dichterbij Gibraltar te zijn! “Kijk Gibraltar, de rots”, ze doemt als statue voor ons op en werpt een schaduw van geruststelling; die orka’s, die zijn hier vast niet meer. Over tot de orde van de dag: hardere wind (kracht 6/7) en golven het laatste uurtje voor de Kaap. Vracht- en cruiseschepen, boeggolven en koerslijn goed in de gaten houden nu. We wachten met landvasten en stootwillen tot in de haveningang. “Leg hem even met de kont in de wind.” Beide zijden worden “behangen” en om 17.00 uur deze 15e mei leggen we onze Anna Sophia tegen 25 knopen wind in, aan bij het tankstation, gewoon zoals we gewend zijn! 3 Kwartier later pik ik (letterlijk) de mooring via de marinero op, de Schip brengt de zware als ketting dienende lijn 17 m naar voren. Het schip wordt nu door mij in het midden gehouden, landvasten achter vast en klaar…… we liggen!
Wat gisteren fout ging, ging vandaag allemaal goed! Gelukkig, ons 2 koppige teampje kan het nog, voldaan liggen we aan de voet van rots en landingsbaan vliegveld, supergevoel: dit is waar we het voor doen! En ja: meer dan 20 jaar geleden leerden we dat een ongeluk altijd een opeenvolging van catastrofen is, dat klopt, maar……alles wat fout gaat, kan ook zomaar weer helemaal goed gaan!
Morgen steken we te voet de landingsbaan over, in de relax op zoek naar een blikje verf en….. een Engels terrasje!
Lieve Allebei, ook namens Hans wat heerlijk dat jullie “ het ruime sop” weer kunnen beleven.
Je schrijft beeldend Annelies, dus het gaat ons makkelijk af ons voor te stellen hoe een en ander bij en met jullie gaat.
De scheepswerven, ja, daar hebben we wat moeite mee.
Betekent de aankomst bij Gibraltar, dat er geen orka’s meer zullen zijn?
Of is dit de wens van onze gedachten?
Wij wensen jullie nog vele fijne reiswagen toe en mogelijk zien we elkaar in Mallorca………
Dag Hans en Loes. Dank voor jullie berichtje. We zijn nu in ‘orka-vrij’ gebied. We lazen net, dat er recente aanvallen zijn geweest in de buurt van Barbate o.a. op 17 mei en wij zijn daar langs gevaren op 15 mei.Dus een beetje mazzel gehad.