Augustus 2026 – Malta

Aanvaring

Zondag 2 augustus, 7.00 uur

We vinken het vertreklijstje af, starten de motor; ankerop en verlaten op een maagdelijke zee, met 60 nm voor de boeg, de Zuidsiciliaanse baai. Nog steeds niet los van het vluchtelingenverhaal, sta ik op de kajuitbank vissersboeien te spotten. Daar gaat ‘ ie weer: 10º naar bakboord, 10º naar stuurboord. De zee is kalm, normale golven reiken tot de cirkel rondom. 

Wanneer ik me op de bank laat zakken, schiet het protocol voor zeevarenden (Solas; safety of life at sea)  door mijn hoofd. In geval van signalering vluchtelingen: kustwacht per satelliet of Starlink alarmeren, positie doorgeven, aantal personen inschatten, op veilige afstand de boel in de gaten houden en alleen ingrijpen bij direkt verdrinkingsgevaar en op commando van de kustwacht. Misschien water, voedsel en medicijnen in zakken toewerpen. Je kunt niet een heel schip aan boord nemen… kansloos, ook voor jezelf. 

Peinzend sta ik weer op de kajuitbank, denk aan het  laatste zinnetje van de info: de route tussen Sicilië en Malta ligt dicht bij het vertrekpunt Libië, wees dus alert. Met een: “dit willen we echt niet meemaken”, trekken opnieuw de boeien vóór me in wisselende gedaantes de aandacht. 

We zijn op 10 nm buitengaats, roepen Valetta port control op en krijgen toestemming, onder het wakend oog van de kustwacht, “to proceed”. 

Twee uurtjes later; “Roland marina, Roland marina, here AS 2, AS 2, over.” “Good afternoon, captain”. We reserveerden onderweg via Navily; het lukte en werden nu  (16.00 uur) op een prachtige plek, met wonderschoon uitzicht op historisch Valetta, ontvangen. 

We voeren een totaal àndere wereld binnen. Dit maakt reizen zo gaaf! Doet me een beetje denken aan Marokko, maar ook weer niet.  

Malta; smeltkroes van oud en nieuw, behulpzame no nonsens mensen, kleine boten, jachten en cruiseschepen.  Alles in de verzengende hitte, aan de voet, van de oude stad Valetta, waar we met de ‘Bolt (taxi) app’ binnen no tme twee van de bijna over elkaar heenbuitelende toeristen zijn.

Wat we van Malta vinden? Géén idee!

5 augustus

Anna Sophia is weer los van de steiger, niets vermoedend motoren we, op weg naar de 1e ankerbaai (Melleha) de haven uit. “Wat is het hier druk”, verbaasd bevinden we ons in een vissekom met in optocht varende bootjes, schepen en vooral jetski’s, veel jetski’s. “Alles wat drijft, vaart” moppert de Schip. En die jetski’s ze lijken niet te weten wat ze doen, komen véél te dichtbij, hebben geen idee van …… 

“We worden aan bak- en stuurboord ingehaald door 2 racende exemplaren. Pas op: ze houden geen koers, doen maar wat. Kijk uit: aan bakboord valt er één stil”, we schuiven er nèt langsheen, de 2 jonge vrouwen zien ons totaal níet!, we snappen er niets van: ze hebben ons zojuist ingehaald! Net op dat moment schuift exemplaar nr 2 op nog geen halve meter voor de boeg. “O jee, we kunnen niets, zijn nu met ons gewicht niet meer te manoeuvreren en die 27 ton kunnen we ook niet stilleggen, de jongens zien niets, gewoon niets, waar zijn ze mee bezig?” 

We zien hen (met al hun aandacht bij de meisjes) de jet stilleggen en weten het zeker: “we gaan er overheen”. Een harde klap, twee grote schrikogen (van de jongen voorop die het niet meer te vermijden hoge blauwe gevaarte op zich af zag komen). Heel even is het stil, dan raast het apparaat met de jongens gelukkig weer, richting spiegel. De charmeur met de schrikogen roept nog een sorry en ……is op weg naar hun catch of the day! 

Verbouwereerd blijven we achter, gaan één voor één naar de boeg om schade te spotten. “Waarschijnlijk, alleen krassen”, constateert Jan. “Maar alles kan maar zo’n ding huren, ze hebben geen idee van de zee, laat staan van scheepsvaart.”

Loslaten maar, eenmaal op de ankerplaats bestuderen we vanuit de dinghy de schade. Een Malteser handtekening versiert triomfantelijk, de boeg. “Valt mee, gelukkig is de neus het sterkste gedeelte van het schip”.  

Op 6 augustus is onze kleinzoon jarig. Het gezin viert vakantie op Malta en komt 12 augustus een weekje aan boord, maar morgen…..gaan we de dan13 jarige verrassen met een lunch aan het strand, heerlijk. 

Malta: smeltkroes van beeld -en gebeurtenissen, niet onberoerd, maar samenvallend tot een unieke ervaring. 

We focussen ons, maken ons huiswerk, plannen, alles binnen de cirkel van ons bestaan. Ongeplande wendingen maken van datzelfde leven een persoonlijk avontuur.