10.30 uur; de buren gooien de trossen los om Noordwaarts te gaan: “No visitors this night?” We lachen nu allevier; de bemanning van het enige andere schip aan de grote botensteiger van Chantereyne en wij. “We go at 13.30 hrs; have a good trip and be safe.” Behoedzaam zie ik het oudere stel afvaren. Het regent, wind kracht 3-5, en zuidwest. De beste kans hier weg te komen tot nu toe. Vannacht sliepen we alle vier een onderbroken slaap…..
Haastig kwam de Engelsman gisteren aangebeend, zijn gezicht het midden tussen ernstig en geschrokken. Het was gisterennacht dat het buiten poeierde: windkracht 8, golven 4 meter en ook aan de steiger schommelden we behoorlijk. De slaap wilde maar niet postvatten: ik luisterde naar schurende stootwillen, gierende wind en krakende landvasten. Nou schrik ik daar niet van, maar….er was iets. “Kom op ga slapen” sprak ik mezelf starend naar het op ventilatiestaande dakluik boven me toe. Plotseling: hoor ik nu zachte stappen op het dek? “Natuurlijk niet, het is de wind.” en ik draai me om. Toch maar weer terug. Het loeit, het begint te regenen, mijn hand gaat naar het raam…… dicht, klapt het. “Zie ik nu een schaduw?” Nee, vast de vlag, uuuh nee dat kan niet, die heeft Jan zojuist uit de greep van de wind gehaald en binnen gelegd.” Weg is de schaduw, maar hij lijkt toch weer over het luik te vallen. Met een: “Je verbeeldt je maar wat.”, draai ik me om om definitief in slaap te vallen.
Gealarmeerd kijk ik naar de buurman: “What is wrong?” “We had burglar on the deck, we shouted and shouted and after a while two men run away, along your boat to the end of the pontoon.”Inbrekers!!! We hebben hun hulproep helemaal niet gehoord! Die zijn waarschijnlijk eerst bij ons geweest en aaiii, het openstaande dakluik, en die schaduw; dus toch!! Zomaar middenin Cherbourg en pontificaal voor het havenkantoor!
Afgelopen nacht: met alle dakluiken op slot, gordijntjes dicht, cockpit ontdaan van ‘losse onderdelen’, beide schepen met een brandende dekverlichting en…….”Ik leg de misthoorn en het zoeklicht naast het bed,” deel ik de Schip mee, sliepen we alle vier de onderbroken slaap van op je hoede zijn.
Welkom in Bretagne
2 augustus
Het is weer licht, onder vol tuig zeilden we een rustige nacht naar L’Aber Wrac’h. De wind is NW 15-20 knp, in het ochtendgloren tuur ik over zee. Héé; schuinachter schuift er een donkere schaduw door het water!: “Jan, vinnen, steeds meer vinnen en ze komen naar ons toe.”
Wauw wat gaaf jullie weer te zien! Enthousiast hangen we over de reling net boven de in een waterval van boegwater spelende dolfijnen!
Om jullie op te vrolijken na de bijzondere nacht.
Wauw, wat een geschenk deze dolfijnen…..
“….en alleen aan de dolfijn, boven ieder ander wezen, heeft de natuur geschonken waar de beste filosofen naar streven:
Vriendschap zonder eigenbelang”
PLUTARCHUS
Inbrekers op de boot, die ervaring hadden jullie nog niet 😉 en dan dolfijnen…. Gaaf filmpje.
Het is weer als vanouds om jullie belevenissen te volgen.
Het hoeft geen betoog dat ik toch weer jaloers aan het worden ben !
Geniet van alles wat er gebeurt en maak mooie herinneringen voor jullie zelf en jullie kids ……
Een behouden vaart toegewenst vanuit Rotterdam door Barbara en Henk M
Erg mooi Jan en Annelies we genieten nu al mee. Laat staan als je ze zo naast je boot mee ziet zwemmen. Prachtige dieren❤️