26 Juli 20 – Boksen op kruiszeeën

Het was pas eergisteren dat we om 17.30 uur geconcentreerd de stroom op het juiste moment kapten en het havenhoofd van Duinkerken passeerden.

Zondag 25 juli

Depressies dreigen, de wind zal draaien; tempo geboden op tijd op het vertrekpunt voor Biskaje (Brest) te liggen.  6.30 Uur, de haven ontwaakt, wij gooien geruisloos los.  Hoog water Dover was om 01.30 uur, stroom mee; we kunnen nú perfect naar buiten. We raceten uitgelaten met hoge snelheid (10 knp) naar Boulogne sur Mer. 

Vandaag zou alles anders worden.

Maandag 08.45 uur

“Het is tijd, we gaan zo weg”, lach ik naar de aan ons vastgeknoopte buurman. “Prima, we schuiven op, behouden vaart!” Eenmaal buiten een knipoog: Behouden vaart meis”, “Jij ook” en de 134 nm naar Cherbourg zijn een feit.

Het gaat prima zo, helaas recht in de wind, maar met 2 knp stroom mee. “Geen klachten”, lach ik. De Schip kijk me even aan, ja hoor ik weet ook wel dat we rond 12.00 uur niet alleen de wind, maar ook de stroom tegen zullen hebben. (Berekend is dat we net zoveel stroom mee als tegen zullen hebben en bij daglicht bij de haven van Cherbourg zullen zijn.)

Langzaam bouwt de stroom zich op, de golven nog altijd rond de 1,5/2 m, maar ik zie ze kruizen! Natuurlijk kennen we dit, maar de combinatie is geen lekker voorteken zullen we maar zeggen.  Anna Sophia bonkt, voortdurend duikend, tegen wind en stroom in. “Een goede test, we weten morgen of de antennemast, het anker en de rest, oceaan-vast zijn gemonteerd.”  We hebben het maar even niet over de gedemonteerde en weer gemonteerde mast, daar gisteren nog de bout van d neerhouder niet bleek te zijn aangedraaid. Afijn, toen kon je de boel op een rustige zee gewoon even vastzetten.  

15.00 uur; “PAN, PAN”  “PAN, PAN”, Met gespitste oren luisteren we naar de marifoon. Duidelijk een schip in nood, maar verstaan doen we het “verschrompelde” Engels niet! Wat we wel destilleren zijn positie en het verzoek tot uitkijken! Oké gaan we doen! Wanneer de cirkel midden op zee, op een enkele visser na, leeg blijft, vergeten we de oproep en varen door totdat …..we helemaal geen cirkel meer waarnemen!!!: ZEEMIST!  Nog voordat de nacht invalt, varen we nu dus volledig op radar en plotters. Superoefening op de Furono plotter en het idem nieuwe radar! Wauw, prima investering en wat heerlijk dat de plotter buiten onder de buiskap staat (scheelt een hoop geklauter naar de stuurstand, kou en nattigheid!).

Inmiddels zijn de golven hoger, de boot duikt dieper en komt constant met harde klappen weer horizontaal, golven rollen tot aan de salonopbouw, het gangboord staat 5 cm onder water, het grootzeil klappert en de magen krijgen een heuse zeewaardigheidstest. “Pfff, o ja, zo was het ongeveer.” De nacht valt om 10.30 uur definitief in.

Bij de Schip slaat de vermoeidheid toe. De situatie onder controle,“ga maar even liggen”, zeg ik. 10 Minuten achter de plotter, even rondje buiten (zoals gebruikelijk) en een donkere nacht sluipt voorbij. De motor doet het uitstekend, maar wanneer de stroom oploopt tot 5 knp tegen en de snelheid beneden de 2 knp daalt, blijkt zijn functie recht evenredig afgenomen.

Inmiddels beginnen we de mijlen af te tellen! 50- 35-25! Het is 5.00 uur, wanneer ik, turend naar het licht van een vissersschip, een flitsende rij aan de rand van de cirkel zie. Shoot!, onweer! Ook op het radar verschijnen nu onheilspellende rode en oranje vlekken! “Kunnen we iets verleggen en er tussendoor?” “Probeer maar.”, is het antwoord. Zo geschiedde en wanneer we bij wolk 3 zijn en we nog steeds, zij het rakelings, langs de ongeleide projectielen heen varen, houd ik het voor gezien. 

De stroom hebben we weer mee, snelheid loopt tot normale proporties op, het is weer licht en de first-mate ……. slaapt. 

In het ochtendgloren knopen we ons vast aan de visitorsponton van Port Chantereyne Cherbourg.

“Welterusten”, klinkt het vanaf een vertrekkend motorjacht nog voordat we trip, reddingsvesten en zeilpakken van ons af hebben laten glijden. 

27 Juli: ingeslingerd zien we de zon opkomen boven Cherbourgh; een hele stap verder!

“Hoi, hoi”, klinkt het op de kadedijk.  Broer en schoonzus bleken met camper in de buurt te zijn! Een superleuk (en grand) dessert van de dag.