Juni 2025 – Schone lei

Schone lei

Dinsdag 10.30 uur; “Weet je waar je heen moet?” “Zeker, de baai stuurboord uit, voor eilandje langs de zee op.” Ik zeg het tegen mìjn headset, Jan haalt de ketting in. Hij blaast een onheilspellend gebrom in de zíjne, … de ankerlier stokt…

“Anker op!” Gelukkig de verlossing kwam snel, de Schip is inmiddels druk met de dekwaspomp. Enigszins verbaasd vraag ik wat er aan de hand was. Op de werf is deze winter de inhoud van de lier immers tot kleine stukjes gereduceerd, de rollerclutch vervangen en alle onderdelen weer op hun plaats gezet …. toch? “Ik weet het niet, vond met testen al dat de lier de laatste dertig meter vertraagd liep.” Mijn zucht brengt het niet verder dan bolle wangen…. Eerst maar eens 18 nm zeilen; we hebben tot Porto Cheli  twintig knopen (kracht 5) schuin achter, lekker tochtje van drie uurtjes, dacht ik.

Gisteren sloten we, recht tegenover ‘honeymoon island” , aan het strand ons verblijf af met een fantastische vislunch. Vandaag wordt het Porto Cheli voor een bezoekje aan de chandler (winkel scheepsbenodigdheden). De beloofde wind waait ergens anders, de brommer toert. Kopjes op het water voor ons, yep wind! alleen…. dìe dwarrelt alle kanten op, niet te doen. Het is inmiddels half twee als ik Anna Sophia precies tussen twee schepen ruim àchter hun spiegel tracht te parkeren, forse wind probeert de neus te snel af te zijn, ik win. Maar wel mèt dot gas èn boegschroef. De Schip bromt, tevreden dit keer.

We liggen vast, zitten tegenover elkaar in de cockpit. Wat gaan we doen; anker testen is met deze wind geen optie; we moèten weten wat er aan de hand was, maar niet nu. Het plekje voelt vertrouwd, eigenlijk zitten we wel lekker zo.  Heel blij gisteren, tijdens het draaien van generator en watermaker, de wasmachine te hebben geactiveerd.  Vandaag zou het beddengoed zich zelf van de lijn hebben gehaald.

Als om half zes de wind wat gaat liggen, kunnen we het toch niet laten het anker aan een kleine test te onderwerpen. Hij doet het gewoon! Morgen verder! Met een schone lei racen we over de kopjes op het water; de chandler heeft zojuist zijn deuren geopend en  die fantastische bakker op de hoek ruiken we van verre..